Zoals de afgelopen jaren meer regel dan uitzondering is geworden, bleef het voor een aanzienlijke periode kurkdroog en ook erg warm voor de tijd van het jaar. Het leek wel even de Vughtse Rivièra, of Côte d’Avught op Nieuw Annaland, compleet met een bijbehorende vrij krachtige en frisse minstralwind zoals die in Zuid-Frankrijk waait. Een strakblauwe lucht was bijna elke dag wel te bewonderen. Door de droogte, die in het hele land speelt, maar op de hoge zandgronden meer voelbaar is, gingen er op diverse plekken natuurgebieden in vlammen op, zoals op de Veluwe en, dichterbij, de Oirschotse Heide, de hongerige vlammen aangewakkerd door de straffe wind. Dorre blaadjes van vorige herfst waren een uitgelezen voedingsbodem voor de vuurzee. De brandweer en zelfs het leger hadden het er druk mee. Op Nieuw Annaland bleef alles gelukkig groen. Er moesten wel wat gieters water aan te pas komen om nieuwe aanplant erdoor te helpen, want die heeft nog niet kunnen wennen aan deze omstandigheden. Zelfs tussen de kinderkopjes bleef het groen, maar het viooltje onder op de foto’s leek het wel moeilijk te hebben met de warmte.

Het weer kunnen we niet veranderen, maar wel hoe we hier op een slimme manier mee omgaan in de tuin. Nieuwe aanplant, zoals struiken en bomen, planten we als het even kan vooral aan het einde van de herfst en begin winter. Dat geeft die planten meer tijd om wortels aan te maken als voorbereiding op het volgende, ongetwijfeld uitdagende groeiseizoen. Ook al lijkt het dat planten niet groeien, vaak gebeurt er van alles ondergronds, zelfs als de plant kaal is in de winter. In de afgelopen droge periode was de groei zo op het oog minder dan als het flink zou hebben geregend, maar de planten kiezen er in deze situatie voor om ondergronds aan de slag te gaan. Planten maken eerst wortels en dan pas het groen. Een mooie bijkomstigheid was dat zogenaamde onkruiden (onkruid bestaat eigenlijk niet) ook niet zo hard een vlucht namen. Wieden blijft uiteraard nodig, maar het was bij te houden.

Maar nu is er een regenperiode aangebroken en ook met lagere kwikwaarden dan gemidddeld. Het weer is het weer: onvoorspelbaar en op het moment van schrijven zelfs bar. Het zijn nu echter wel de IJsheiligen en dan kunnen we wel stellen dat de kans op vorst geweken is. Een geluk bij een ongeluk.

De IJsheiligen betekenen voor velen die in de tuin werken dat de dahlia’s van stal worden gehaald en in de grond gaan. Op Nieuw Annaland laten we die overwinteren in de grond, waar ze behoorlijk diep zitten te wachten op betere tijden. Het gevaar is vooral teveel water in de winter dan de kou. In onze woestuin komen er al heel wat met hun neuzen boven de grond kijken. Het eerste dat een dahlia dan vaak ziet is een slak. Door de droogte is die kans echter wat kleiner geworden en ook herbergt de woestuin een klein leger aan dikke padden, die wel een slakje lusten… Elke mei is het ook een goede tijd om wat nieuwe dahlia’s toe te voegen aan de collectie.

De dahlia, waarvan er ontelbare varianten zijn, is een ideale snij- en plukbloem voor de zomermaanden en tot de eerste vorst. We gaan er voor het gemak van uit dat het zoals wel vaker het geval is de afgelopen jaren een mooie zomer wordt, met veel bloemen.

Onze gasten kunnen al steeds vaker rekenen op plukbloemen van eigen land. Net als zuinig met water omgaan, is dat duurzaam. Er is geen druppel gif voor nodig geweest en de keten kan bijna niet korter.

Nog even iets meer over het onvoorspelbare en extreme weer en hoe we daar rekening mee houden in de tuin. Het is niet alleen het moment van planten dat we zorgvuldig kiezen en de zuinigheid met water, maar we passen tevens de plantkeuzes aan op het veranderende klimaat. Planten die zowel van veel nattigheid en droogte houden zijn er niet ontzettend veel, maar voor elke plek in de tuin is er wel de juiste plant. Dat scheelt enorm in de verzorging. Dit jaar staan er bijvoorbeeld veel Mexicaanse salies met tropische namen zoals ‘Hot Lips’ in de potten. Deze planten houden van de zon, en ook droogte vinden ze prima. Ze bloeien maandenlang, van mei tot aan de vorst. In de border tegen de Groep aan, die de hele dag in de zon ligt te bakken, staan bijvoorbeeld vuurpijlen (Kniphofia’s), een plant die inheems in Zuid-Afrika is, maar ook hier op de juiste plek goed kan gedijen. Het geeft een exotisch tintje, zelfs nog exotischer dan de Franse Rivièra, want Zuid-Afrika is veel verder weg. Daar rij je in een dag niet even heen.

De golf van appelbloesem en zelfs die van de meidoorn (ook al is het nog mei) is voorbij, maar vooral in het voedselbos is er nu een meer subtiele bloei van kweeperen en mispels te zien. Ook de eerste bramen beginnen te bloeien en dat betekent later hopelijk veel fruit. De eerste tekenen zijn veelbelovend.

Als je binnenkort langskomt, dan wenst ons team je in elk geval een bloemrijk, warm en aangenaam verblijf op Nieuw Annaland. Vergeet niet een wandeling te maken over het landgoed. Wat het weer ook doet, een wandeling door de natuur is altijd goed.

13 mei 2026 – Jeroen Nouwens